შინაგანი სისტემური განლაგება
ტრიადის სინქრონიზაცია

ის გრძნობა,რომ ამ ყველაფერს შორიდან უყურებ და ფაზლებივით ერთმანეთს ეწყობა ყველა ეჭვი და პრობლემა,უფრო ნათლად ჩანს ყველაფერი,ეწინააღმდეგები შედეგებს,მაგრამ თან ბევრი რამ გასაგები ხდება.ერთ-ერთი დაუვიწყარი გამოცდილება, ფიქრიას საშუალებით ჩემი საყვარელიც❤️

სანამ ამ ტექნიკას საკუთარ თავზე გამოვცდიდი მანამდე მსგავსი ყველაფერი "მამბო ჯამბოდ" მიმაჩნა. საკუთარ თავზე გამოცდის შემდეგ კი არა მარტო უკეთ გავიცანი საკუთარი თავი, არამედ ახალი გამოცდილების მიმართ მეტი ღიაობა გამიჩნდა.

ჩემთვის პირველი გამოცდილება იყო და ცნობისმოყვარეობით ველოდი პროცესს. იმდენად ემოციური აღმოჩნდა , რომ სესიის შემდეგ ცრემლებად დავიცალე, ფიქრები და ინსათები 1 კვირის განმავლობაში მომდიოდა. საბოლოოდ მივხვდი რა მჭირდებოდა და ნამდვილად ძალიან კარგი შედეგი მივიღე ☺️

აღმოჩნდა რომ სხეულს პრაქტიკულად არ ვუსმენ, რაც აისახებოდა ჩემს ფსიქოსომატიკაზე

ეს ტექნიკა “უნდა “ სცადო! ეს ის შემთხვევაა, სადაც “უნდა” გამართლებულია:) მეტიც, ფიქრიასთან ამ ტექნიკის დაგეგმვა გონივრულია (ეს არ არის ქებაი და დიდებაი, ეს რეალური შედეგისა და შეფასების ჩემეული გამოცდილებაა, რასაც უკუკავშირად თქვენც გიზიარებთ, მკითხველო და დაინტერესებულო პირებო) უფრო ვრცლად: ტექნიკამდე ვიმყოფებოდი ინტელექტუალური გადატვირთვის მდგომარეობაში. შინაგანმა სისტემურმა განლაგებამ დისოცირების გზით მომცა საშუალება, დამეკავებინა დამკვირვებლის პოზიცია და გამეყო გონება, ემოციები და სხეული. პროცესის განმავლობაში მქონდა საშუალება, იფრო ღმრად მომესიმა საკუთარი თავისთვის (სხვების გადმოცემული მდგომარეობის შედეგად). პროცესის დროს გაჩნდა ინსაიტი — მათი განცალკევებული დაკვირვება დამეხმარა, დამენახა შიდა დისბალანსი და დამეფიქსირებინა თითოეულის რეალური მდგომარეობა, რაც დამამშვიდებელი და უფრო დაკვირვებადი აღმოჩნდა ჩემთვის. ამ გაცნობიერებამ შემიქმნა შიდა სიცხადე, შეამცირა გადატვირთვა და მომცა საფუძველი უფრო ინტეგრირებული აღქმისთვის.

სესიებამდე მქონდა მხოლოდ CBT მუშაობით გამოცდილება და განცდა რომ ეს გზა ჩემთვის აღარ მუშაობდა. ინდივიდუალურ თერაპიებზეც და მანამდეც სულ ვიცოდი რომ ემოციების სახელდება მიჭირდა, გონება და რაციონალიზაცია იყო წამყვანი ჩემში. უბრალოდ განლაგების დროს ძალიან უცნაური იყო ამ მდგომარეობის სხვების მხრიდან ამდენად დეტალურად დანახვა. რაღაცნაირ ვალიდაციას ჰგავდა რომ ჩემი შეგრძნებები, სხვებმაც გაისიგრძეგანეს. და რაღაც მომენტში იმდენად რეალურად რომ არც კი მეგონა, ასე თუ იყო შესაძლებელი. ფაქტები ნაცნობი კი იყო, მაგრამ ვიზუალიზაცია და სმენა სულ სხვა გამოცდილებაა. ასევე, როცა სხვა წევრებზე კეთდებოდა და მე მიწევდა სხვადასხვა როლის მორგება, ამ გზით ძალიან საინტერესო იყო განსხვავებულ მდგომარეობებში თავის გამოცდა. განლაგებამ გამიჩინა კითხვებიც და ინდივიდუალური სესიებისთვის სამუშაო მასალაც. თერაპიული პროცესი ჩემთვის სტაგნაციიდან, ისევ ცოცხალ და უფრო ახლო მდგომ გამოცდილებად იქცა.

პირველად ამ ტექნიკას იმიტომ დავთანხმდი რომ უცხო და ახალი იყო. ძალიან დამაინტერესა რა შედეგი შეიძლებოდა მოეტანა. მუშაობის პროცესში ძალიან ბევრ კითხვას გაეცა პასუხი. გავიხსენე ისეთი მოგონენები რომლებიც ჩემზე გავლენას ახდენდნენ მაგრამ არ ვიცოდი რატომ. ყველაზე მეტად გავლენა იმან მოახდინა რომ მთლიანმა პროცესსმა ჩემი ყოველდღიურობა შეცვალა უკეთესობისკენ.

ძალიან საინტერესო იყო საკუთარ თავზე შორიდან დაკვირვება და ბევრი ახალი საინტერესო ინფორმაციის აღმოჩენა. ყველა ნათქვამი სიტყვა დაკავშირდა ჩემ მდგომარეობასთან და ძალიან ღირებული იყო თითოეული სესია

ამ ტექნიკას უკვე მეორედ ვაკეთებ ფიქრიასთან და უფრო მეტად ვგრძნობ მის დადებით შედეგებს. ესაა შესაძლებლობა გარედან დააკვირდე შენს თავს, დასვა კითხვები და იპოვო პასუხები. რაც მთავარია გაცნობიერების პროცესი გრძელდება მას შემდეგ რაც წამოხვალ. ესაა შესაძლებლობა დაინახო ის, თუ როგორი ხარ და როგორ ხარ ახლა. ასევე როგორც მონაწილისთვის ესაა შეააძლებლობა შეძვრე სხვის ტყავში და გამოსცადო ისეთი რამ, რაც გაგხდის უფრო ემპათიურს და გაგიზრდის თვალსაწიერს ადამიანის ემოციების, სხეულის და გონების შესახებ.